|
Vanaf overmorgen gaan we samen met een aantal collega’s wat heuveltjes doen in Zwitserland. U mag me zondag komen opvegen :0) Hoewel ik iedere dag om half zeven opsta is en blijft halfzes voor het gevoel toch echt middernacht. Het lichaam protesteert nog, maar helaas, ik ga eruit. Halverwege het parcours is er een optioneel toetje: de Muur van Huy, gevreesd door velen, gekend bij de meesten als dé beklimming van de Waalse pijl. Ries, Dennis en ik kennen de klim alleen van tv en besluiten het er op te wagen.
De tweede helft gaat het (letterlijk) voor de wind. M’n benen houden het goed en de resterende klimmen gaan nog goed. Op het moment dat we Vlaanderen weer inrijden valt het ons op hoe slecht de weg in Wallonie werkelijk is geweest. Ongelofelijk dat je voor 4 euro nog zo’n fantastische zitvlakmassage kunt krijgen :0) . Rond half zes en na 189 km zijn we bij de finish, waar we op het grote terras buiten nog net een pint kunnen drinken. Pierre en Ries zetten direct koers naar huis. Dennis en ik gooien, net voordat het gaat regenen de spullen in de auto en eten nog een heerlijk maal (entrecote en varkenshaas met gebakken lokale grotchampigons, groentjes en fritten) bij eetcafé‘Big louis’ aan de stationslaan. In de autorit naar huis worden we overspoeld door regen, ik zet Dennis thuis af en ben zelf om 22:15 thuis. Na een lekkere douche zoek ik vrouw en bed op. Het was een mooie dag …… (met dank aan Pierre, Ries en Dennis) Volgende week op het programma: Limburgs Mooiste, 150 km, met dank aan Dennis en Elsa voor het last-minute deelnemersbewijs. Deze week kwamen ze binnen. Witte hoogglans Sidi’s in maat 45,5. Vernice, zoals Sidi het noemt, met carbon zolen.Porno for feet. En dat was nog een hele klus. Maat 46 is veel te groot, maat 45 is krap aan. Halve maten? Op enkele zwarte modellen na niet in Nederland te krijgen volgens de nederlandse Sidi importeur. Gaat u niet lukken. Gelukkig haalt Presto in Oostzaan ook Sidi’s via België, in bijna elke kleur, model en ook in halve maten. Binnen 3 dagen binnen.Super service wederom bij Presto
10
05
2010
Video etappe 2 giro d’italia doorkomst De MeernGeplaatst door: Fred Pellenaars in AlgemeenSoms heb je wel eens van die gekke ingevingen. Tenminste, ik wel. Toen het afgelopen weekend zeek van de regen en ik noodgedwongen ook de Gios FietS Forum rit moet overslaan kwam er weer zo eentje binnen. Wat als ik nou eens de klassieker De Meern – OudenBosch – De meern eens zou doen, oftewel, rondje naar mijn ouders en terug. Is ongeveer 190 km en daarmee een goede training voor de Giro toerrit in Middelburg van aankomende zaterdag. Ik ga heen over Sliedrecht en terug over Gorinchem. Bij Sliedrecht rij ik nog even verkeerd (fietspad naast de spoorbrug moet je echt weten te vinden) en daarna ga ik, met de iPod op (Lewis Black is ideaal voor de lange afstanden, wat een top comedian!) op weg naar Zevenbergen. Vroeger wist ik de fietsbrug blind te vinden, toch wel raar dat je 15 jaar later staat te schutteren met Google Maps op je telefoon om het betreffende obstakel te vinden. En da’s andere koek. Waar de teller op de heenwog niet beneden de 33 kwam staat hij nu bij Langeweg op 24. Een ingebouwd colastopje rond Sleeuwijk doet dan ook wonderen. Cola met een mars, daarop won Armstrong ook eens het WK. P.s. de navigatie op het stuur bleek volkomen doeltreffend, weerbestendig, goed leesbaar en zonder batterijen..
13
04
2010
Veenendaal Veenendaal (ofwel, lekker stukkie fietsen!)Geplaatst door: Fred Pellenaars in Algemeen" Geen binnenblad gebruiken, dat is de gedachte, dat is het plan." Nadat ik Dennis heb opgehaald in hartje Utrecht rijden we samen naar de Axa valleirenners in Veenendaal. Dennis traint voor de Tour for life en samen met Enrico en Pierre gaan we om 9 uur van start voor de tocht Veenendaal Veenendaal, 135 km en 1000 hoogtemeters (zie dit kaartje , uit de Edge 705 van Dennis) Na 8 kilometer doemt het eerste overbekende klimmetje op, de Amerongse berg, die op 9 mei ook door de Giro word aangedaan. Gisteren voor de derde keer buiten en voor het eerst weer een toertocht. Een nieuwe tocht, de Witte Kruis Classic, startend vanuit den Haag en middels rondje Delft, Zoetermeer, Hoek van Holland naar finisch in Kijkduin. Samen met 2Vintur teammaat Patrick en karakterman (en mijn vader) Pierre in wintertenue op gang getrokken en aangehaakt bij de mannen van Tom Schouten. Dat ging, half tot heel voor de wind als de verantwoordelijke raket, dik tegen de 40.
Tot de koffie ging het prima, wel veel draaien en keren maar a la, daar is mee te leven. Bij de bar kom ik ook nog Rob van Delft tegen, een oude bekende uit de studetijd die tegenwoordig ook aardg wat kilometers wegtrapt in het seizoen. Op km 70 draaiden we tegen de wind in terug naar huis, vanaf Hoek van Holland. Patrick’s benen liepen leeg, de wind beukte op kop en toen startte ook nog de 3 km tijdrit. Tsja, hoewel we het ook probeerden, harder dan 25 ging het niet, wat een wind! Voor een eerste keer was de organisatie meer dan perfect. Zelfs de goodie-bag had bruikbare spulletjes in zich, Verzorging ook meer dan okee. Aanrader voor volgend jaar. Enig klein minpuntje was de aankomst midden op plein in Kijkduin, Daar wilde je zo snel mogelijk weg vanwege de koude wind. En toch, supergevoel. Je kent die koeien die voor het eerst in het voorjaar de wei worden ingelaten? Juist… P.s. Sjappoo voor Patrick, een jaar niet gefietst en dan meteen 100 km in koude tegenwind en niet loslaten. Dat belooft wat in September. |










.jpg)







Toen we voorbij de Wateringseweg in Delft kwamen herkende ik meteen 
Artikelen (RSS)