Yes!, vanavond is het toch maar mooi even gelukt. In de herkansing op het Velodrome in Amsterdam ging het deze keer als de spreekwoordelijke raket. Met een andere fiets (oud stalen barrel, wel de juiste maat (60)) en een andere trainingsopzet liep het wel goed. In twee uur tijd werd goed geinstrueerd op het op- en afrijden van de baan, kijken en signaleren, treintje rijden.
Tijdens het rijden had ik echt het gevoeld dat deze fiets (nr 14) exact mijn verzetje had. Na afloop bleek er een 53 voorblad op te zitten, achterblad heb ik niet goed kunnen bekijken. Hij trapte wel wat zwaarder dus, maar dat vind ik wel lekker. Je moet mij geen 100 per minuut laten doen, blaas ik me helemaal op. Gewoon lekker op kracht, laat maar komen.
En baanfietsen was ook deze keer gewoon genieten. Ook een prettige bijkomstigheid. Nee, ik ben er weer bij volgende week zondag, vergeet dat spinnen en tacxen maar, is en blijft gepruts.
En nu maar sparen voor die Gios baanfiets (die een deelnemer aan de basistraining na ons had) .
Ook leuk om Birgitta weer eens te hebben gezien (zat in de training na ons).
Gisteravond om 20:30 was het eidenlijk zo ver, een nieuwe stap in de (winter)wielercarrière (*kuch*). Na een aantal clinics op(niveau 1) het Velodrome had ik me ingeschreven voor de introductietraining(niveau 2), een soort van opstap naar de wekelijkse training(niveau 3). Deze introductietraining is als een soort keuring der manschappen waarbij aan het eind van de twee uur kachelen wordt gekeken of je goed genoeg bent..
Helaas bleek ik niet meteen de Baugé (zie foto onder, wit pakje, foto gemaakt tijdens 6daagse Amsterdam) die ik me had voorgesteld. Gevalletje ‘deuk in ego’ zou mijn vrouw zeggen.
Je moet je voorstellen dat je in een clubje vna 14 onbekenden rijd en direct in eentreintje kort op elkaar moet aanhaken. Op de weg een piece of cake maar met wat jojo-ende medefietsers betekent dat extra opletten.
Nadat iemand voor me in de bocht te langzaam ging maakte ik de fout door ipv zelf snelheid temaken direct naar beneden te duiken en dus onderlangs in te halen. Doe je dus maar 1 keer fout.
Het treintje rijden op de zwarte streep liep deze keer ook niet strak genoeg vond ik zelf. Achterad zei Carolien dat ik een iets te kleine fiets had genomen, ik vond de (huur)fiets Hypernerveus in de bocht, dat was de vorige keer bij een ander exemplaar duidelijk anders…
Tenslotte, de directe reden van niet meteen doormogen naar de volgende groep: te weinig kijken. Dat was duidelijk toen we om de twee ronden van kop moesten wisselen. Ik reed op tweede positie toen mijn kopman ineens flink gas gaf. Om dezelfde snelheid te houden jakkerde ik achter hem aan in zijn wiel en toen ik overnam hield ik die snelheid wat twee problemen opleverde:
1) na mij bleek een gat van 25 meter, niemand kon volgen (ik had beter moeten kijken en het treintje niet stuk moeten rijden)
2) ik blies mezelf behoorlijk op waardoor ik in de rondes daarna moeite hield met aanpikken.
Verloren avond? Welnee, véél geleerd en over twee weken ga ik het nog eens proberen. Daarnaast is twee uur rijden op de baan een supergoeie intervaltraining, en tenslotte, het is gewoon leuk om te doen (echt waar :0) )..
Na een dagje shoppen in Breda gisteren (waar het allejezus druk was) had ik het plan opgevat om vanochtend de Pina of Gios weer eens uit te laten. Het zou vanmiddag gaan stormen maar vanochtend zou alles okee zijn. Snel nog even buienradar checken om half 10. Hela hola, om 10 uur dik regen voorspeld. Da’s dus niks, met regen vertrekken, hebbik een hekel aan.
Maar geen nood, na de lunch zou er net een opklaringkje komen, dus eerst met andere zondagse zaken aan de slag.
Om 13:00 de kleren aan: fietsbroek kort, beenstukken, armstukken, lange wintertrui en windjack, regenoverschoenen, mtbhandschoenen en voor de zekerheid een regenjas. Hoewel de lucht grijzig is kies en de wind heftig kies ik meteen de aanval. Recht tegen de wind in en diep in de beugel beuk ik tegen de wind in richting Lopik. De enkele verwaaide local die ik tegenkom kijkt verbaasd op, wat doet die vent hier …
Na 15 km begint het een tikkie te miezeren. Ben ik niet bang voor, ben goed ingepakt en het is lekker om tegen een fikse herfststorm te vechten, maakt het hoofd leeg en geeft je het gevoel dat je leeft.
Net voorbij Schoonhoven breekt het los, het is opgehouden met zachtjes regenen en in een bushoekje verwissel ik windjack voor regenjas, de Prince kijkt me morrend aan, heb ik dat?
In de razende regenstriemen donder ik verder, in een polderniemansland waar letterlijk geen hond meer buiten is. De tekst van Tommy Wieringa, geciteerd in het boek ‘De nieuwe fiets’ die ik aan het lezen ben, speelt door mijn hoofd. "De homo sapiens is gebaat bij tegenstand, de hoeveelheid tegenstand die hij overwint bepaalt het genot dat hij uiteindelijk aan een gebeurtenis beleeft. Moeijlijkheden geven zijn leven zin". Met een ferme zwaai slinger ik me op de fiets richting Vlist, het leven inademend.
Vijf en zestig solo kilometers verder vormt een plas water zich op de keukenvloer onder mijn voeten. Het was een waarlijk genoeglijke middag …
Een tip van mij , gratis, zomaar mee te nemen. Een boek van sentimentalista Dirk-Jan Roeleven met titel: "De nieuwe fiets . Villar San Costanzo - Amsterdam, 1247 km". Lezen dat verhaal.
Een Italiaanse fietsenmaker verhelpt midden jaren negentig in zijn werkplaats de malheur aan de racefiets van een gestrande Nederlander. Gratis. De jongeman belooft bij het afscheid plechtig dat hij ooit zal terugkeren voor een nieuwe fiets. En voegt eraan toe dat hij die fiets vervolgens over de Alpen naar huis zal trappen. Solo.
Veertien jaar later lost de niet meer zo jonge Dirk Jan Roeleven (45) zijn oude belofte in en koopt een felrode Cucchietti fiets. De terugtocht langs alpentoppen kent een start vol magie en meevallers, maar verwordt tot een hel van vrachtwagens, slagregens, rukwinden, afgesloten wegen en ijzige kou."
Een heerlijk doorleesverhaal over een toerfietser met een droom, ideaal voor bij de openhaard. Wie zou zo’n tocht namelijk niet eens graag doen?Ik wel ! Eat your pie before you die!
1. Importeur Card Sports presenteerde dit weekend de complete Pinarello 2010 serie. Vandaag ben ik even langs geweest en heb wat foto’s voor jullie gemaakt. Favoriet van de dag: de zwarte ‘old-school’ messenger bike Lungavita. Mooi!
2. Constructeur Gios staat op het punt het bijltje er bij neer te gooien. Jammer van zo’n mooi merk, maar wel begrijpelijk. Fietsen worden met de intrede van het carbon geassembleerd en niet meer geconstrueerd. Vakmanschap gaat verloren en een mooi merk daarmee ook helaas. Mijn Gios gaat nooit meer weg :0)
Het was mooi weer vandaag, precies tussen de buien en beslommeringen door was er ruimte voor een 70km met veel wind. Vallende bladeren mét zon, het zou zomaar de Utregse Lombardijentour kunnen zijn.
Vandaag zowaar weer een nieuw klein stukje fietsroute ontdekt tussen schoonhoven via vlist naar haastrecht. Mooi langs oude boerderijen en vaarten.
Tijd om kort even de balans op te maken. Want na de Dam tot Dam Classic en de laatste DTC toch leek het uitzicht op een nieuwe uitdaging ver weg.
Echter, aan de baanfietsclinic van twee weken geleden (zie een eerdere post) had ik zoveel schik dat ik besloten heb deze winter op de baan in Amsterdam (Velodrome) te gaan trainen. Gewoon voor erbij. Op de Tacx zitten is saai, sportschool ook en een rondje op de baan is toch adrenalineverhogend.
Over adrenaline gesproken, morgen gaan we ook nog even naar de Pinarello 2010 presentatie in Roosendaal. Of zoals de fransen zeggen: Adrenalina Italiana! Ik ga eens zien of die Dogma de Prince kan verslaan….
Het zal toch niets te maken hebben met de DSB affaire dat Marian’s gesigneerde WK trui zomaar in een hoekje van een zwembadcafé in Amersfoort hangt? (foto gemaakt tijdens colas-stop in de laatste DTC tocht 2009)
Zaterdag 26 september 13:30, 15 mannen en twee instructrices staan klaar voor de (door ondergetekende georganiseerde) Dutch Road Cyclists (groep fietsenthousiastelingen op LinkedIn netwerk ) clinic baanwielrennen.
Carolien en Birgitta van www.baansprinters.nl leren de deelnemers de eerste kneepjes van het vak en na 30 minuten ‘koersen’ we al op de Cote d’Azur. Twee uur snoeihard genieten met een wedstrijdje sprint als toetje!
Hier een video impressie van deze ‘kikkuh’-middag :0)
Rob Otten 15.929
Ferry Gijzel 13.808 (laatste 100 meter op één been!!!)
Piet Middelkoop 17.579
Arthur Vastenholt 16.006
Gerrit Herrema 13.982
Sascha Over 15.344
Kees-Jan Koppenaal 15.420
Fred Pellenaars 14.550
Brent Wissink 15.064
Mark Zegerius (Aka Jeroen B) 13.990
Patrick Douwsma 14.811
Enrico Verhulst 15.581
Henry van Lierop 16.630
Winnaar van de ’lotto-trekking’ voor 2 tickets voor de Zesdaagse van Amsterdam: Piet Middelkoop.
Koud, heel koud. Als ik met Pierre ’s morgens om half zeven aan de start sta in Diekirch met 1000 anderen is het krap aan 8 graden. Half kleumend en dicht op elkaar gepakt wachten we met z’n allen op het startschot dat om zeven uur wordt gegeven.
Om me te wapenen tegen de kou heb ik een windbreaker, lange handschoenen en mouwstukken aan. Dat moet voldoende zijn want na 10 km begint het eerste klimwek en niets is zo vervelend als om met een paardedeken om een zware inspanning te moeten plegen.
Als de stieren om zeven uur worden weggeschoten pikken we aan bij een grote groep. Al rijdende proberen we ons op een licht verzetje wat warm te rijden. Er staat een interessante route voor de boeg
Hoewel ik de afgelopen weken voor deze tocht op vakantie ben geweest en de fiets niet heb aangeraakt gaan de erste klimmetjes me goed af. En het afdalen natuurlijk!
Dan slaat na 40 km het noodlot weer eens toe. Lees de rest van dit artikel »
1) De tour was overall matig dit jaar. LA is een sore loser met een geweldige comeback, het moet gezegd. En met een súperieure marketingmachine. Zijn boek ‘Comeback 2.0′ is nu al te bestellen terwijl het nog afgemaakt moet worden.
2) Mart Smeets had naar het schijnt nog één toehoorder tijdens de Avondetappe. Als diegene dan volgend jaar zijn oreillette ook aanzet zijn we allemaal waar we wel moeten zijn: bij de mannen (en vrouwen) van Karl’s (Sporza) Vive le Velo. Een programma waar ze wel vasthouden aan: respect voor de ander, focus en joie de vivre. Kan NOS nog een puntje aan zuigen.
Op naar de Bels!
Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen..
4) Verschrikkelijk jammer dat Karl niet naar Nederland komt met zijn Wielerjaar 2009. Ziet nou niemand daar brood in om dat naar Nederland te halen? Vandaag twitterde Karl (http://twitter.com/Vannieuwkerke ): "WIELERJAAR 2009. De voorverkoop loopt als een trein. Al heel wat zalen uitverkocht of laatste tickets. Ter info. http://bit.ly/1VfB9"
5) Collega en fietsmaat Ferry eindigde gewoon eventjes als 120e overall bij de 138km Maratona Dolomite cyclo uit een veld van 5000 deelnemers. Die had gewoon mee kunnen rijden voor de prijzen in de Rabo toerploeg dit jaar zeg ik :0)
(overigens, nog een ver bekende naam , Rinus Ansems uit Chaam, als tweede in de categorie 50-57 jaar. )
6) Het gaat weer wat beter met Jens na zijn maagomkerende val, vandaag stuurde hij een video naar de wereld : http://bit.ly/11UJd5
7) Tenslotte, mijn alltime favo tournummer: Nar Boave . Zet hem op, vergeet Smeets en beklim zondag die Amerongse berg met me.
Artikelen (RSS)