Gisteren voor de derde keer buiten en voor het eerst weer een toertocht. Een nieuwe tocht, de Witte Kruis Classic, startend vanuit den Haag en middels rondje Delft, Zoetermeer, Hoek van Holland naar finisch in Kijkduin. Samen met 2Vintur teammaat Patrick en karakterman (en mijn vader) Pierre in wintertenue op gang getrokken en aangehaakt bij de mannen van Tom Schouten. Dat ging, half tot heel voor de wind als de verantwoordelijke raket, dik tegen de 40.
 Toen we voorbij de Wateringseweg in Delft kwamen herkende ik meteen de oude Gistfabriek (Nu DSM Food Specialties) , heb daar zelf nog een jaar gewerkt en was verbaasd door zo’n prachtig interieur, origineel nog uit 1907 (zie foto). Fantastich! Spijtig dat maar zo weinig mensen het kunnen en mogen zien.
Tot de koffie ging het prima, wel veel draaien en keren maar a la, daar is mee te leven. Bij de bar kom ik ook nog Rob van Delft tegen, een oude bekende uit de studetijd die tegenwoordig ook aardg wat kilometers wegtrapt in het seizoen.
Op km 70 draaiden we tegen de wind in terug naar huis, vanaf Hoek van Holland. Patrick’s benen liepen leeg, de wind beukte op kop en toen startte ook nog de 3 km tijdrit. Tsja, hoewel we het ook probeerden, harder dan 25 ging het niet, wat een wind!
Het laatste stukje door de duinen naar Kijkduin was weer eens lekker dieselen, ik had het gevoel nog zelfs iets over te hebben en kon het tempo op 31 houden. Al met al niet slecht .Het was weer gewoon eens ouderwets lekker treinen, en daarbij hebben we ook zelfs geen druppel regen gehad.
Voor een eerste keer was de organisatie meer dan perfect. Zelfs de goodie-bag had bruikbare spulletjes in zich, Verzorging ook meer dan okee. Aanrader voor volgend jaar. Enig klein minpuntje was de aankomst midden op plein in Kijkduin, Daar wilde je zo snel mogelijk weg vanwege de koude wind.
En toch, supergevoel. Je kent die koeien die voor het eerst in het voorjaar de wei worden ingelaten? Juist…
P.s. Sjappoo voor Patrick, een jaar niet gefietst en dan meteen 100 km in koude tegenwind en niet loslaten. Dat belooft wat in September.
 1 Reactie »
Onder voorbehoud zijn dit de tochten die op mijn agenda staan:0)
13-mrt zaterdag wittekruistocht, den haag,100 (was een mooi tochtje gisteren!)
21-mrt zondag Driebergen, BatavusGelderseValleitocht,100/135km,8 uur,DTC,135
10-apr zaterdag Veenendaal,ToerklassiekerVeenendaal-Veenendaal,130km,AXA,clubgebouw,130
25-apr zondag Klimmen-Banneux-Klimmen, 130km, www.wtcklimmen.nl, 130
2-mei zondag Fiets.nl forumrit GIOS ONLY , naarden
8-mei zaterdag Zeeland, Giro d’Italia etappe,150
16-mei zondag Geleen,Grenslandklassieker, 135/200km www.wtcgrensland.nl 170
29-mei zaterdag Bilzen,BilzenClassic,170km,Sportcentrum de Kimpel,7-10uur 170km,SportcentrumdeKimpel,6.30-10uur ortcentrum de Kimpel, 6.30-10 uur http://www.bilzenclassic.org/ 170
5-jun zaterdag Heerlen,LimburgsMooiste,150/200km,Megaland,Landgraaf,8-10 200/150
19-jun zaterdag Jan Jansen Classic Wageningen 200
23-27 juni wo-za Nedstat Classic Zwitserland (St gottard, Nufennenpas,Grimselpass,Sustenpass)
2juli-10juli Oostenrijk week
24-jul ti-light classic tienen
21-aug zaterdag Angleur,Lotto Géants des Ardennes,105/160km, 7-10 uur,Lotto Cycling Tour http://www.sport.be/cyclingtour/2010/nl/ 160
28-aug zaterdag La Roche, Velomediane Criquelion,175km,3300hm www.velomediane.com 175
10 september Ven2-4Cancer, 4 X DE VENTOUX op 1 Dag!
Geen reacties »
Wielrenster Marijn de Vries (team Leontien.nl) is sinds deze week een van de supporters van ons Ven2-4cancer team 2Vintur.
Toen ik vroeg of ze een paar regels tekst voor het blog had reageerde ze meteen en ze bedankte me zelfs toen ze het tekstje terugmailde.
Waarom? vroeg ik me nog af. Nu weet ik het waarom: een broer en een geel bandje.
Mooi, Patrick en ik zullen aan jullie denken bij klim nummer 4. Opgeven is geen optie..
Geen reacties »
Vanmorgen nog 2 cm sneeuw, vanmiddag 5 graden en gedurende 2,5 uur een lekker zonnetje. Snel het wintertenue aan en het fietsje op, trainen voor http://www.2vintur.nl .Voor het eerst in 3 maanden weer buiten rjden voelde goed!
- Posted using MobyPicture.com
1 Reactie »
Op 10 september gaat het los. Samen met Patrick als team ‘2Vintur’ 4 x de ventoux op in de strijd tegen kanker.
Vecht ook mee, check www.2vintur.nl
Geen reacties »
Op de vakantiebeurs: rotterdam, frankrijk en de tour ..
- Posted using MobyPicture.com
Geen reacties »
Vandaag issie jarig! Mijn pa, vriend en fietsmaat!
Gefeliciteerd en dat we op je tachtigste nog eens zo fraai over de finish mogen komen…proost!
Aankomst Diekirch-Valkenswaard, samen over de finish!, originally uploaded by giosbeazt.
1 Reactie »
In de laatste uren van 2009 vind ik nog mooi een gaatje om jullie allemaal het beste te wensen:
"May the best of your past be the worst of your future!"
Veel gezondheid en welvaren!
1 Reactie »
De afgelopen twee weken ploften er 3 keer een wielerboek op de mat. Natuurlijk allemaal in no-time verslonden. Tijd voor een korte evaluatie:
1. ‘De Kale Berg;op en over de Mont Ventoux’. Absolute must voor iedereen die de Ventoux wil gaan beklimmen. Werkelijk alle mogelijke info komt naar voren inclusief voorbereidingsverslagen van diverse deelnemers: nuttige adressen, info over de Ventoux zelf, flora en fauna, omliggende dorpen en stadjes. Mijn mening: absolute aanrader voor Ventoeristen, door de deelnemerverslagen ook voor ‘gewone cyclisten heel interessant.
2. ‘Renner willen worden’. Nieuw uitgekomen boek. VRT-wielergezicht Karl Vannieuwkerke vertelt over zijn persoonlijk gevecht na een zwaar ongeluk.De revalidatie en de strijd tegen de weegschaal monden uit in de ongewone droom om op 30-jarige leeftijd zelf nog wielrenner te worden.Mijn mening: een schitterend boek, persoonlijk, herkenbaar en met fantastiese foto’s van Stephan Vanfleteren. De nummer één uit dit rijtjevan drie.
Overigens, grappig is dat er nu een dame van 30 is, Marijn de Vries, die op dit moment exact hetzelfde doet als Karl negen jaar geleden. Op 30 jaar profrenner worden, zie haar leuke blog marijndevries.nl . Lees de rest van dit artikel »
2 Reacties »
Het zit bij mij eenvoudig in elkaar. Met gestelde doelen waaraan je je kan vasthouden zit je beter in je vel.
Ook zo met fietsen, of juist zo met fietsen.
Afgelopen jaar had ik zelfs twee van die doelen: Valkenburg-Morzine halen en na de vakantie Diekirch-Valkenswaard uitrijden. Twee onontkoombare pijlers in de agenda. Niet voor te verschuilen en kapstok voor motivatie en training. Zonder kapstok ligt de motivatie als een ouwe jas op de grond en trainen verzakt tot een rondje 25 km mooiweerfietsen…en dat wil ik niet.
Fietsen is een uitlaatklep die zuiverend werkt, met verwonderende uiztichten, verbazende inzichten en af en toe de man met de hamer.
Die man komt voor sommigen eerder dan voor anderen, ook zonder fiets, en met verwoestende slagkracht.
Vandaar dat Patrick en ik dit weekend een besluit heb genomen. Wij gaan het gevecht aan met de man met de hamer. Op 10 september 2010. Meer dan tachtig kilometer steil bergop. Als team elk vier keer gesponsord de Ventoux omhoog op 1 dag.
Voor alle mensen die met kanker vechten, vochten, wonnen of verloren.
Onze inspanning valt in het niet bij hun strijd, hun man met de hamer is groter dan die van ons. Toch gaan wij ons steentje bijdragen, schoppen we samen onze man met de hamer onderuit om geld op te halen voor de strijd tegen kanker. Neergaan zal ‘ie.
Tien september 2010 (10-9-10). Die staat. Vier keer de Ventoux. Opgeven is geen optie!
Patrick en Fred
8 Reacties »
Inmiddels ben ik alweer een paar weken aan het trainen bij Caroline op het Velodrome. Elke zondag van half acht tot half tien hang ik samen met Ferry en circa 35 andere gekken in de baan. Dat bevalt steeds beter. Waar ik eerst vooral bezig was om in de baan te blijven fiets ik nu al een stuk releaxter en kan wat meer concentreren op de wereld om me heen.
Zie het als autorijden. De eerste keren ben je vooral bezig met de auto zelf, naar verloop van tijd gaat dat automatisch en ga je pas echt rijden. Dat werkt hier ook zo.
Gisteren was een intensieve training dat werd afgesloten met 40 rondjes rijden waarin iedere zoveel ronden het tempo werd opgeschroeft.Inspannend , vooral na een weekendje Sinterklaas met hyperactieve kindjes op zondagmorgen (zie wallen onder mijn ogen :0) )
Maar allee, allemaal bijzaak, het is gewoon leuk om op de baan te rijden, en in combinatie met een rondje sportschool op woensdag word je er ook nog eens gewoon fit van. Zondag ben ik er weer bij !
Wil je eens zien hoe het is om daadwerkelijk op de baan te rijden? Kijk hier eens mee vanaf een rijder op de baan zelf.
P.s. Kwam, gezellig!, Birgitta tegen die vertelde dat ze in de wedstrijden die vlak voor onze training plaatsvonden eerste was geworden! Gefeliciteerd!
Afbeelding701.jpg, originally uploaded by giosbeazt.
Geen reacties »
En op de pagina ernaast sta ik nog een keer, het moet niet gekker worden, zometeen gaan mensen nog handtekeningen vragen ;0)
ptdf6.jpg, originally uploaded by giosbeazt.
3 Reacties »
In het blad Fietssport van de NTFU , editie december 2009 een artikel over de Petit Tour de France.
En wie zie ik daar op de foto vol in de afdaling ? Hee…ken ik die niet ergens van?
Op de foto, originally uploaded by giosbeazt.
Geen reacties »
Yes!, vanavond is het toch maar mooi even gelukt. In de herkansing op het Velodrome in Amsterdam ging het deze keer als de spreekwoordelijke raket. Met een andere fiets (oud stalen barrel, wel de juiste maat (60)) en een andere trainingsopzet liep het wel goed. In twee uur tijd werd goed geinstrueerd op het op- en afrijden van de baan, kijken en signaleren, treintje rijden.
Tijdens het rijden had ik echt het gevoeld dat deze fiets (nr 14) exact mijn verzetje had. Na afloop bleek er een 53 voorblad op te zitten, achterblad heb ik niet goed kunnen bekijken. Hij trapte wel wat zwaarder dus, maar dat vind ik wel lekker. Je moet mij geen 100 per minuut laten doen, blaas ik me helemaal op. Gewoon lekker op kracht, laat maar komen.
En baanfietsen was ook deze keer gewoon genieten. Ook een prettige bijkomstigheid. Nee, ik ben er weer bij volgende week zondag, vergeet dat spinnen en tacxen maar, is en blijft gepruts.
En nu maar sparen voor die Gios baanfiets (die een deelnemer aan de basistraining na ons had) .
Ook leuk om Birgitta weer eens te hebben gezien (zat in de training na ons).
Geen reacties »
Gisteravond om 20:30 was het eidenlijk zo ver, een nieuwe stap in de (winter)wielercarrière (*kuch*). Na een aantal clinics op(niveau 1) het Velodrome had ik me ingeschreven voor de introductietraining(niveau 2), een soort van opstap naar de wekelijkse training(niveau 3). Deze introductietraining is als een soort keuring der manschappen waarbij aan het eind van de twee uur kachelen wordt gekeken of je goed genoeg bent..
Helaas bleek ik niet meteen de Baugé (zie foto onder, wit pakje, foto gemaakt tijdens 6daagse Amsterdam) die ik me had voorgesteld. Gevalletje ‘deuk in ego’ zou mijn vrouw zeggen.
Je moet je voorstellen dat je in een clubje vna 14 onbekenden rijd en direct in eentreintje kort op elkaar moet aanhaken. Op de weg een piece of cake maar met wat jojo-ende medefietsers betekent dat extra opletten.
Nadat iemand voor me in de bocht te langzaam ging maakte ik de fout door ipv zelf snelheid temaken direct naar beneden te duiken en dus onderlangs in te halen. Doe je dus maar 1 keer fout.
Het treintje rijden op de zwarte streep liep deze keer ook niet strak genoeg vond ik zelf. Achterad zei Carolien dat ik een iets te kleine fiets had genomen, ik vond de (huur)fiets Hypernerveus in de bocht, dat was de vorige keer bij een ander exemplaar duidelijk anders…
Tenslotte, de directe reden van niet meteen doormogen naar de volgende groep: te weinig kijken. Dat was duidelijk toen we om de twee ronden van kop moesten wisselen. Ik reed op tweede positie toen mijn kopman ineens flink gas gaf. Om dezelfde snelheid te houden jakkerde ik achter hem aan in zijn wiel en toen ik overnam hield ik die snelheid wat twee problemen opleverde:
1) na mij bleek een gat van 25 meter, niemand kon volgen (ik had beter moeten kijken en het treintje niet stuk moeten rijden)
2) ik blies mezelf behoorlijk op waardoor ik in de rondes daarna moeite hield met aanpikken.
Verloren avond? Welnee, véél geleerd en over twee weken ga ik het nog eens proberen. Daarnaast is twee uur rijden op de baan een supergoeie intervaltraining, en tenslotte, het is gewoon leuk om te doen (echt waar :0) )..
Geen reacties »
Na een dagje shoppen in Breda gisteren (waar het allejezus druk was) had ik het plan opgevat om vanochtend de Pina of Gios weer eens uit te laten. Het zou vanmiddag gaan stormen maar vanochtend zou alles okee zijn. Snel nog even buienradar checken om half 10. Hela hola, om 10 uur dik regen voorspeld. Da’s dus niks, met regen vertrekken, hebbik een hekel aan.
Maar geen nood, na de lunch zou er net een opklaringkje komen, dus eerst met andere zondagse zaken aan de slag.
Om 13:00 de kleren aan: fietsbroek kort, beenstukken, armstukken, lange wintertrui en windjack, regenoverschoenen, mtbhandschoenen en voor de zekerheid een regenjas. Hoewel de lucht grijzig is kies en de wind heftig kies ik meteen de aanval. Recht tegen de wind in en diep in de beugel beuk ik tegen de wind in richting Lopik. De enkele verwaaide local die ik tegenkom kijkt verbaasd op, wat doet die vent hier …
Na 15 km begint het een tikkie te miezeren. Ben ik niet bang voor, ben goed ingepakt en het is lekker om tegen een fikse herfststorm te vechten, maakt het hoofd leeg en geeft je het gevoel dat je leeft.
Net voorbij Schoonhoven breekt het los, het is opgehouden met zachtjes regenen en in een bushoekje verwissel ik windjack voor regenjas, de Prince kijkt me morrend aan, heb ik dat?
In de razende regenstriemen donder ik verder, in een polderniemansland waar letterlijk geen hond meer buiten is. De tekst van Tommy Wieringa, geciteerd in het boek ‘De nieuwe fiets’ die ik aan het lezen ben, speelt door mijn hoofd. "De homo sapiens is gebaat bij tegenstand, de hoeveelheid tegenstand die hij overwint bepaalt het genot dat hij uiteindelijk aan een gebeurtenis beleeft. Moeilijkheden geven zijn leven zin". Met een ferme zwaai slinger ik me op de fiets richting Vlist, het leven inademend.
Vijf en zestig solo kilometers verder vormt een plas water zich op de keukenvloer onder mijn voeten. Het was een waarlijk genoeglijke middag …
Afbeelding624.jpg, originally uploaded by giosbeazt.
1 Reactie »
Een tip van mij , gratis, zomaar mee te nemen. Een boek van sentimentalista Dirk-Jan Roeleven met titel: "De nieuwe fiets . Villar San Costanzo - Amsterdam, 1247 km". Lezen dat verhaal.
Een Italiaanse fietsenmaker verhelpt midden jaren negentig in zijn werkplaats de malheur aan de racefiets van een gestrande Nederlander. Gratis. De jongeman belooft bij het afscheid plechtig dat hij ooit zal terugkeren voor een nieuwe fiets. En voegt eraan toe dat hij die fiets vervolgens over de Alpen naar huis zal trappen. Solo.
Veertien jaar later lost de niet meer zo jonge Dirk Jan Roeleven (45) zijn oude belofte in en koopt een felrode Cucchietti fiets. De terugtocht langs alpentoppen kent een start vol magie en meevallers, maar verwordt tot een hel van vrachtwagens, slagregens, rukwinden, afgesloten wegen en ijzige kou."
Een heerlijk doorleesverhaal over een toerfietser met een droom, ideaal voor bij de openhaard. Wie zou zo’n tocht namelijk niet eens graag doen?Ik wel ! Eat your pie before you die!
de nieuwe fiets, originally uploaded by giosbeazt.
4 Reacties »
Vandaag over mijn beide fietsmerken nieuws:
1. Importeur Card Sports presenteerde dit weekend de complete Pinarello 2010 serie. Vandaag ben ik even langs geweest en heb wat foto’s voor jullie gemaakt. Favoriet van de dag: de zwarte ‘old-school’ messenger bike Lungavita. Mooi!
2. Constructeur Gios staat op het punt het bijltje er bij neer te gooien. Jammer van zo’n mooi merk, maar wel begrijpelijk. Fietsen worden met de intrede van het carbon geassembleerd en niet meer geconstrueerd. Vakmanschap gaat verloren en een mooi merk daarmee ook helaas. Mijn Gios gaat nooit meer weg :0)
2 Reacties »
|
Artikelen (RSS)