Op aanraden van Pierre dit jaar geen Steven Rooks maar de Memorial FransSchoubben. Voor degene die deze naam, net als ik, niet herkenden: frans schoubben was een winnaar van Luk Bastenaken Luik in de jaren vijftig.

Dat betekende gisteren: om 6 uur opstaan, de fietsen op het dak en met z’n drieën (Jan, Pierre en ik) op weg naar Tongeren. Vanaf Oudenbosch betekent dat alsnog 1,5 uur rijden en doordat we zelfs in een file terechtkwamen reden we pas om 08:45 het terrein op van de Ambiorix kazerne (een oude jaren 60 kazerne van de luchtmacht inclusief x15-starfighter op de cour !)  . Ambiance verzekerd!

Na het aftikken van 5 euro gingen we snel op pad, gezien de late start zou het wel betekenen dat we waarschijnlijk het grootste gedeelte alleen zouden rijden. Maar allé, geen gezever, én route!
Één nadeel: deze tocht is niet gepijld met bordjes maar met geverfde pijltjes op de weg, en dat betekende 6 km ‘zoekkilometers’.

Hoewel minder bekend dan LBL of Steven Rooks, kan deze tocht zich daar zeker mee meten. Het feit dat er niet 8 klimmen inzitten maar 14 (waaonder, de 5km beklimming van de Trassenster (zit ook in KBK),  Les Forges en de Redoute) maken hem naar mijn oordeel zelfs zwaarder dan Steven Rooks.
Wat het trouwens ook zwaar maakte was de forse zuidwester tegenwind, zorgde er wel voor dat de donkere wolken voorbijdreven en hun natte verrassing niet lieten vallen :0)

De route was merveilleux, schitterende vergezichten en heel afwisselend. Het klimmen zelf ging eigenlijk heel goed, alleen op de Redoute werden er opeens blokken beton aan mijn benen gehangen. De vermoeidheid van de afgelopen week leek opeens in de benen te slaan. Harkend kwam ik boven, ingehaald door een stel jonge gasten geheel in Rabo outfit gehesen.
Bij de tweede stop kwamen we zowaar een oud mede-rijder van de Jean Marie Pfaff Munchen Braschaat 2006 tocht tegen uit het team van Marcassou.  
Het laatste stuk reden we wat meer op reserve, vanaf de redoute heb je namelijk nog 6 beklimmingen te gaan :0| .

Om half vjf reden we de kazerne weer binnen, waar we een stuk verse vlaai kregen en we samen met Jan (die eerder was aangekomen omdat hij onderweg had besloten de 100 km te doen) een welverdiend colaatje/biertje namen.

 Resumerend: Frans Schoubben is vergelijkbaar met Klimmen Banneux , maar zwaarder dan je vooraf denkt door meer (langere) klimmen.
Qua organisatie een voldoende, bevoorradingen konden iets beter.
Echter, door het ontbreken van de massaliteit toch absoluut een aanrader.
Al met al, het is inderdaad leuker om eens niet voor de bekende ‘massa’-tochten te gaan maar voor de kleiner georganiseerde  charme-ritten.

Overigens, had ik al verteld dat de Superklassieker twee weken geleden ook héél leuk was?  Voor mij persoonlijk met als topper dat ik eindelijk die verdraaide Koppenberg eens zonder problemen bovenkwam.

Met nog 3 weken te gaan tot dé afpraak van dt jaar (Valkenburg-Morzine) is het nog even aankijken wat ik aan laatste voorbereidngen ga doen.  Wederom onze eigen klassieker De Meern- Oudenbosch- De Meern?
Tenslotte: De LinkedIn group Dutch Road Cyclists staat bijna op 400 members, en eind september gaan we een baanclinic doen..

À bientôt! 

3 Reacties op “Verslag Memorial Frans Schoubben 2009”
  1. GertN zegt:

    Zal hem onthouden voor volgend jaar. En vijf euro is vandaag de dag natuurlijk een schijntje, niet vreemd dat je daar niet veel bevoorrading voor krijgt.

  2. Carbonfire zegt:

    Aanrader dus, zet hem voor volgend jaar weer op mijn verlanglijstje.
    Mijn volgende tocht is komende zaterdag De Waalse Pijl (Spa). Ook 5 euro, én ook goede bevoorradingen. Ook een aanrader.

  3. Lars zegt:

    Net als Gert en Carbonfire, ga ik deze rit onthouden voor 2010. Mooi verslag

Plaats een reactie