Fred’s Fietsblog

Met nog maar twee weken te gaan tot de PtdF besloot ik gisteren eens een ander rondje te fietsen. De ‘mooie-huizen-route’ was een door mijzelf snel gekozen fraaie route die ook nog de nodige kilometers in het laadje zou brengen: Vleuten, Haarzuilen,  Breukelen, Loenen, Loosdrecht, Maartensdijk (wat een mooie landhuizen hier) , Bilthoven, De Bilt, Driebergen, Cothen, Lekdijk, Lopikerkapel, Lopik, Montfoort, thuis….

Na zo’n 30 km in een lekker temperatuurtje te hebben gepeddeld, mijn rechterdij doet nog wat zeer (lijkt verdacht veel op blessure van Gert N) zit ik in de buurt van Breukelen, vlak in de buurt van Wiart Gorter’s huis.  Je rijdt daar onder een klein fietstunneltje onder de A2 door en staat dan op 100 meter van Van der Valk Breukelen (dat chinese paleis, je weet wel). Het stomme is nu dat als je dat hele korte tunneltje uitkomt er op 2 meter na dat tunneltje een stoplicht staat vanwege de a2 afrit Breukelen die vlak langs de tunnel loopt.

Toen ik daar onder door reed zag ik een andere toerfietser op de grond zitten, fiets tegen een betonmuurtje, onder het uitroepen van allerlei pijnlijke oerkreten, ondertussen zijn arm vasthoudende. Het eerste wat bij me opkomt is : "Die is gevallen en heeft zijn sleutelbeen gebroken’.
Nadat ik mijn fiets aan de kant heb gezet bel ik een ambulance, de man ziet grijs van de pijn, dit kan niet goed zijn. 
Hij blijkt Ton te heten en was verbaast door het stoplicht direct na de tunnel. Hij klikte zijn rechtervoet uit zijn pedaal maar viel heel langzaam en zonder aanwijsbare oorzaak linksom,  waarschijnlijk tegen een betonrandje.
Volgens Ton lag zijn arm in een onnatuurlijke haakse bocht naar links naast zijn lichaam en had hij hem zelf weer rechtgezet. OUCH!!!

Nadat ik de ambulance had gebeld geef ik Ton wat water en zorg ervoor dat andere fietsers ons zien en niet bovenop ons rijden. Na 10 minuten zijn de ambulance mannen er en wordt Ton direct verpleegd.
Helaas blijkt de Ambulance zijn fiets niet mee te kunnen nemen. Begrijpelijk, maar ook heel vervelend, je laat je nieuwe fiets natuurlijk niet zomaar achter.

Ik bied aan de fiets naar de receptie van Van der Valk Breukelen te rijden, en zo gezegd zo gedaan. Zittende op mijn eigen fiets stuur ik de Trek van Ton zo de receptie binnen (op zich een hele grappige ervaring, rij je zomaar met twee fietsen een hotel door).
De dames aan de recptie daar zijn aangedaan door het verhaal en nemen de fiets graag in bewaring (hulde!).
Als ik 5 minutren later terug kom op de plek des onheils is alles weer alsof er niets gebeurd is. Ik vervolg mijn weg en ben met 40 min vertraging een paar uur later blij dat ik zonder brokken 126 km in het zonnetje heb kunnen sturen.

Later die dag belt Ton me op om te bedanken en te vertellen dat hij zijn bovenarm op twee plaatsen heeft gebroken. Het meest tevreden was hij echter over het feit dat zijn fiets niets had. Wielerliefhebbers zijn en blijven soms een tikkie vreemd ;0)

Lesson learned: een ongeluk zit soms in een klein hoekie, ik rij zelf altijd met een papiertje met m’n naam erop rond als ik solo fiets.Da’s dus een aanrader. 
Nog eentje voor onderweg: zet een helm op. Zag er gisteren weer teveel zonder fietsen en zoals uit dit verhaal blijkt, ook bij jou kan het zomaar 1 keer mis gaan…..

Dit artikel werd aangemaakt op maandag 25 mei 2009 om 18:36 en werd geplaatst in Algemeen. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie plaatsen, of een trackback doen van je eigen site.